Ach, jak ja lubię te momenty, gdy połączą mi się kropki:
–
Ten klik w głowie: Aha, więc o to chodzi!

Gdyby ktoś mnie zapytał:
– Wolisz dawać, czy brać

Bez wahania odpowiedziałabym: Dawać

I jeszcze bym się wymądrzała, że to oczywiste, że świat opiera się na dawaniu.. 

Serio?
A może, wcale nie.




– gloryfikacji w tym moim dawaniu
– mocy, że jestem ta dająca, czyt. lepsza
– zmęczenia, wyeksploatowania, poczucia niesprawiedliwości
-obawy, że sama z siebie jestem „za mało”, to dołożę jeszcze coś




Zatem rozpoczynam mój prywatny, osobisty






Będę praktykować radosne otrzymywanie.
Powiesz,
– Ależ to banał, prościzna..
– Tak?

– Ładną masz sukienkę! (bądź jakikolwiek inny) Odpowiedzieć:
– Dziękuję. (kropka)
Żadne tam: O, ty też…
Ach, to z przeceny…
Wiesz, to z ciucholandu…
D
ZI
Ę
K
U
J
Ę








0 komentarzy